Een verademing

De roman is geschreven in de ik-vorm. Het verhaal van de hoofdpersoon is vol sarcasme en zelfspot. Bowling voelt zich bedrogen; de dromen van zijn jeugd zijn veranderd in een gehate routine. Het karakter van zijn verhaal verandert wanneer Bowling zijn jeugd in een provinciestadje herinnert als een gelukkige tijd, toen hij nog een toekomst had, ondanks het feit dat hij zich de ondergang van zijn vader aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog goed herinnert. Nostalgie en de wens om te ontsnappen aan het spook van de oorlog brengen hem naar de stad van zijn jeugd. Maar de idyllische beelden uit zijn geheugen hebben niets te maken met de werkelijkheid: het stadje is uitgegroeid tot een industriestad met nieuwe woonwijken en nieuwe bewoners. De vijver met gigantische vissen, waar hij van droomde te vissen, is omgebouwd tot een zwembad, en in de nieuwe fabriek worden granaten geproduceerd voor de naderende oorlog.