Ti

Joe googelt haar naam. Uit Becks constante stroom tweets en posts leert hij alles over haar: waar ze studeerde, met wie ze bevriend is, in welke favoriete bar ze dronken wordt en welke feestjes ze bezoekt. Joe zal de perfecte match voor haar zijn: de jongen die altijd toevallig ergens in de buurt is. De jongen zal Guinevere langzaam in bezit nemen, alle obstakels uit de weg ruimen. En het maakt niet uit of het mensen of omstandigheden zijn.

Joe is ervan overtuigd dat het wederzijds is. Becks vriendelijkheid is zeker een signaal dat ze hem wil ontmoeten, de uitgestoken creditcard met naam en achternaam is een verzoek om gestalkt te worden, en één favoriet boek dat ze delen is een serieuze reden om geleidelijk zijn handen in Becks leven te steken en het te veranderen zoals Joe dat wil. Om de gruwel van de situatie te benadrukken, presenteert Kepnes het verhaal vanuit het perspectief van Joe zelf: het feit dat hij Beck onmiddellijk in zijn gedachten met "jij" aanspreekt in constante interne monologen, die geen antwoorden van zijn gesprekspartner vereisen, geeft de serie haar naam.

Joe is geen kartonnen schurk die uit een steegje komt en na de eerste date doodt. Met zijn schijn van vriendelijkheid, intelligentie en toevallige ontmoetingen lokt hij het slachtoffer geleidelijk in een val: in deze geloofwaardigheid van elke actie van Goldberg schuilt het meest beangstigende deel van het verhaal.